Słuchając zachwytów nad kulturą tych Państw, sięgnęłam po pozycję o Skandynawii.

Wg wydawcy:" Skandynawia to kraina... pełna egzotyki. Razem z autorem wybieramy się znakować niedźwiedzie polarne, kąpiemy się z orkami, widzimy dzieci wożone do przedszkola helikopterem i obserwujemy życie na platformie wiertniczej. Autor w świeży i przekonujący sposób przedstawia też różnice mentalności między poszczególnymi skandynawskimi narodowościami- kto by pomyślał, że Finowie zarzucają Szwedom gadulstwo...
Książkę czyta się jednym tchem: to lektura zarówno dla podróżników, którzy natychmiast spakują plecak i wyruszą na Północ, jak i dla tych, którzy wcale nie lubią zimna (bo mogą w przyjemny sposób dowiedzieć się wielu ciekawych rzeczy o krajach, których nie zamierzają odwiedzić...)".

A tu fajniejsze fragmenty książki : " Odkryliśmy dwie zupełnie przeciwstawne strony tych samych ludzi i byliśmy nieco zbici z tropu, dopóki nie wytłumaczyliśmy sobie tych krańcowo różnych zachowań porami roku. Dopiero wtedy poczuliśmy się lepiej. Sklasyfikowaliśmy letnią i zimową wersję Szweda. Letnią wersję można według naszej teorii rozpoznać po tym że napotkany na odludnej ścieżce leśnej odpowiada na pozdrowienie. Zimowy Szwed natomiast unika wszelkiego kontaktu wzrokowego- w obawie przed posądzeniem o nachalność." (str.9).

" Islandia żyje w bogatym świecie legend, być może porównywalnym z Niemcami braci Grimm, gdy po naszych lasach grasowały jeszcze wilki. Na tej odległej atlantyckiej wyspie chrześcijaństwo nigdy nie miało zbyt wielkiej siły przebycia, głosząc wiarę w zaledwie jednego Boga. Biblijne zdanie " czyńcie sobie ziemię poddaną" brzmi tutaj pusto, bo nieustannie przypomina wyspiarzom, że są tylko gośćmi i że natura ma nad nimi przewagę." (str 114).

Zapraszam do lektury.

Sally Jenkins "Lance Armstrong  mój powrót do życia nie tylko o kolarstwie".
 Jako, że lubię wszelkie biografie i autobiografie nie tylko znanych osób, postanowiłam przeczytać tę właśnie pozycję.

Wg autora:" Mój powrót do życia..." to opowieść o triumfie, tragedii, transformacji i transcendencji kolarza wszechczasów,  Lance'a Armstronga, jego dzieciństwie, wczesnych sukcesach, walce z rakiem, leczeniu, powrocie do życia, małżeństwie i pierwszych chwilach ojcostwa. Zwycięstwo Lance'a Armstronga w kolarskim wyścigu Tour de France zostało okrzyknięte ' pamiętnym  wydarzeniem w historii sportu ostatniego wieku". W 1996 roku Lance Armstrong założył fundację swojego imienia organizację charytatywną, wspierającą wszelkie działania, których celem jest walka z choroba nowotworową.

I koniecznie dodam cytat wybrany z książki:
" Zapytacie, dlaczego nie porzuciłem kolarstwa, mając raka? Jazda na rowerze jest tak ciężka, wysiłek tak wielki, że ma właściwości oczyszcząjace. Siadając na rower, zabierasz ze sobą wszystkie problemy świata, ale sześć godzin intensywnej jazdy na poziomie progu wytrzymałości sprawia, że czujesz się wolny. Trud jest tak silny i głęboki, że twój mózg przestaje funkcjonować. przynajmniej przez chwilę zapominasz o kłopotach i nie musisz się dręczyć pytaniami, które pozostają bez odpowiedzi. narastające zmęczenie fizyczne pozwala odetchnąć twojej psychice..." str 107.

To dlatego lubię tak jeździć na rowerze, oczywiście na duuuużo mniejszych dystansach. i.... rozglądam się za rowerkiem stacjonarnym.