Kolejną rzeczą z kolekcji "darciuchów", jest torebeczka. Wyszła na prawdę przyzwoicie.

Dywanik powstał, dzięki inspiracji  Ewy z bloga "bałaganik eve-jank". Cały z koszulek męża.  Zgrubienia na prawej stronie, to pozostałości szwów. Trochę za grube paski z materiału, dużo za małe druty nr 8. Trudno. Następnym razem będę już wiedzieć. I wiecie co? Po raz pierwszy jestem na serio zadowolona.
Wymiary, to 36/70. wybrałam mu miejsce w kuchni, obok zlewu, ale to kwestia dopasowania, zwłaszcza że dzisiaj cały dzień coś przestawiałam, układałam. Taki dzień.

W końcu u nas pada. Akurat, jak wyszłam z psem na spacer. Zmokłam, ale cieszyłam się jak dziecko.

Wszystkim  odwiedzającym bardzo dziękuję za komentarze. Miłego wieczoru.

           Wpadłam w wir czytania. Nie wiem czy pogoda tak na mnie działa? No bo taka jest prawda, albo czytam albo szydełkuję/ dzieję na drutach.
 Czytam.... nie tylko fora internetowe, Wasze wpisy ( o! to już nałóg), czytam  też książki  niezupełnie ambitne. Ale kto mi zabroni! Jestem kobietą i lubię czasami ckliwe opowiastki.

       Pierwszą przeczytaną, która nie do końca zawładnęła moim sercem, była I część opowieści Marii Ulatowskiej pt. " Sosnowe dziedzictwo". Naiwna  i prosta historia sprawiła że, na początku chciałam rzucić lekturę ale po przekroczeniu połowy książki, musiałam znać zakończenie. Żeby było śmieszniej w maju ukazała się druga część książki, którą z pewnością przeczytam.

 Drugą przeczytaną, jest powieść Małgorzaty Kalicińskiej, pt. "Zwyczajny facet".  Jest pierwsza, przeczytana przeze mnie pozycja, ukochanej lub znienawidzonej przez niektórych, autorki "Domu nad rozlewiskiem". Styl pisania, istotnie prosty, ale historia i całe studium psychologiczne mężczyzny, kobiet, związków ( tak, poszukiwań), urzekły mnie niesamowicie w tej opowieści.
Zachęciło mnie, w dalszej kolejności, do przeczytania wspomnianego  "Domu nad rozlewiskiem" i jego kolejnych części ( aktualnie w oczekiwaniu).  Wcześniej nie miałam parcia na tę książkę, bo obejrzałam serial, nawet nie cały. Książka, sama w sobie, mi się podoba. Czytałam na którymś blogu, ze do d., że styl nie taki, że pijaństwo, wulgaryzmy rażą... Ja w tej chwili nie mam takich odczuć. Nie jestem polonistą, więc styl jest ok, pijaństwo?  narobiło mi  wręcz smaka na mrożoną wódkę ( to przez te upały i Balbinę!- w końcu to nasza cecha narodowa), a wulgaryzmy? - na co dzień ucho mi puchnie jak bania, kiedy przechodzę obok siedzącej na ławkach młodzieży. Mam nadzieję że wytrwam do końca i podtrzymam swoje pozytywne zdanie o trylogii.

Robótkuję oczywiście, tylko w tempie ślimaczym. Jakoś nie mam ochoty.

 Dzięki forum Szydełkomania , zainteresował mnie temat zpagetti, czyli pozyskiwania włóczki, materiału, z T- shirtów, a także z folii. Mąż dopiero wczoraj zrobił porządek w szafie, oddając mi w recykling swoje ubranie. Na razie eksperymentuję z  grubością cięcia materiału.