To tyle na dziś. Pozdrawiam Wszystkich serdecznie.

Dodam jeszcze, że nie jest to post sponsorowany. Pozdrawiam

„Chodzi o to by człowiek robił ochoczo to, co robić musi;

Dzień dobry.
Tak, jak, obiecałam, pokażę ostatnie moje robótki. Niestety zdjęcia nie są fajne, ale trudno.

1. banalnie proste zarękawki, już chyba ostatnie w kolorze fioletowym





2. podkładki pod talerzyki, filiżanki ze słynnym wzorem w serduszka






 3 szydełkowy strój plażowy, zrobiony z cienkiej włóczki skarpetkowej,  wykończony jaskrawoniebieską bawełną


I jeszcze wczorajszy zachód słońca


I jeszcze piosenka, która włączam sobie w trakcie ćwiczeń, takie lata 80- te. Płytę winylową, pt. "The Longplay" Sandry wiozłam z Ukrainy, takie były czasy. " Two Lovers Tonight"  pochodzi z albumu Mirrors i to na serio jedyne disco, które jestem w stanie słuchać, raczej mam dusze rockową.
Też słuchacie czasami staroci?

Pozdrawiam serdecznie

Dzień dobry.
Jak tam piąteczek. Ja zamierzam wykorzystać go na przygotowanie chleba, szydełkowanie, czytanie....i sama nie wiem na co jeszcze. Życie samo pisze scenariusze. Nieoczekiwana wizyta gości, wyjście do sklepu, spotkanie znajomych, burzy nam plany. Czasami się złoszczę, że nie starcza czasu na wszystko, ale cóż. Są rzeczy ważne i ważniejsze.
I co by nie przedłużać, pokażę wczorajsze siateczkowe mitenki ( zarękawki), zrobione dla córki.
Córka przymierzając je, okrasiła to takimi słowami: " Dziękuję mamo, że pamiętałaś ( o jej prośbie)!


 Żadna tam robótkowa filozofia, ale Mała się cieszy.
Teraz szydełkuję listki. Pierwszy jest trochę krzywy.


I jeszcze psisko w oczekiwaniu na wyjście na dwór.

W takim razie pozdrawiam wszystkich serdecznie i dziękuję za komentarze.

wszak dzisiaj środa - "Wspólne dzierganie i czytanie".
Nadal czytam Dzienniki Agnieszki Osieckiej, ale w między czasie przeczytałam książkę Urszuli Sipińskiej

Lekka, zabawna, psychologiczna, o ludziach.
Lubię takie opowiadania.
Robótkowo, jakiś czas temu skończyłam zarękawki ( mitenki). Wczoraj oddałam je właścicielce.

Serweta ma być połączeniem bawełny i sznurka. Czy to dobry pomysł?

A tymczasem na balkonie i w domu się zazieleniło. Lubię maj.

Musze kończyć.
Pozdrawiam wszystkich serdecznie. Pewnie się odezwę.

Zimno, jak wszędzie w Polsce, ale ja lubię taka pogodę. Słoneczko świeci, zero wiaterku, mrozik teraz zelżał. Super.
Jednak czas już aby zawitała wiosna. Zdejmiemy płaszcze, grube obuwie, wskoczymy na rowerek, będziemy wypatrywać pączków na drzewach, łapać pierwsze promienie słońca.
I tak przygotowując się do wiosny, namiętnie dłubię mitenki. Powróciłam do techniki robienia na szydełku. Czysta przyjemność. A poza tym sę szalenie praktyczne, np do auta, czy na spacer z psem.
Na razie w dwóch kolorach:






Dodatkowo, wyciągnęłam maszynę. Mam małe zlecenie na "grzeczne" wianuszki z kwiatkami. Już wszystkie elementy mam pocięte i przygotowane do zszycia. Jednak w trakcie pracy, zupełnie spontanicznie powstał pomysł na taki woreczek.








Jak głosi napis na woreczku ( ten po polsku),  posłuży on do suszenia chlebka. Spodobały mi się poszarpane krawędzie i myślę, że to nie będzie ostatnia rzecz, zszyta w ten sposób.
Transer napisu zrobiłam zupełnie domowym sposobem, gdyż mam drukarkę atramentową. Właśnie napis o chlebie, został przekopiowany na próbę i przez przypadek wyszedł, po czym w ramach testu wyprałam go mydełkiem. Jeśli się spierze całkowicie, zrobię sobie drugi napis ( bądź woreczek). Rozmazanie się napisu jest moim błędem, ot brak mi precyzji w tego typu czynnościach.
Wszystko wymaga jeszcze dopracowania.

W czwartkowych postach, na Waszych blogach, tematem przewodnim były pączusie. Małe, duże, bardziej, bądź mniej okrągłe. Ja się nie chwaliłam, gdyż moje były kupne. Za to na moim stole zagościły banany w lukrze. Oj słodko nam się zrobiło, nawet bardzo.



Dodatkowo dodałam cukru z dodatkiem wanilii i cynamonu. jest to fajna deserowa przekąska. Spróbujcie!!!

Poza tym ferie dobiegły końca i należało zatroszczyć się o szkolne wyposażenie córki. Tak własnie powstał woreczek na strój sportowy.










Aplikacja jest dwustronna. Kota wycięłam ze starej koszuli męża, a reszta materiałów również stanowi recykling.

Wcześniej, wydłubałam kolejne mitenki na szydełku. W końcu nauczyłam się profilować kciuk. Musiałam się nauczyć, gdyż tego typu rękawiczki są moimi ulubionymi.





To wszystko w zasadzie.
Mamy jeszcze misia upozorowanego na obrażonego,
tzw Miś z Fochem.




I jak wam się podoba ?
Tez mam czasami ale ciiiichooo nie mówcie nikomu....