To tyle na dziś. Pozdrawiam Wszystkich serdecznie.

Ponieważ mam kolorowy szal ( inny od pokazywanego poprzednio), chciałam mieć też kolorową czapkę.
Połączyłam trzy kolory, które wyglądają teraz tak:



Czapka jest wąska, dobrze przylega do głowy, jest zszywana.
Jak ktoś napisał: czapek nigdy za wiele.

Wzoru uczyłam się z tego kursu.
http://www.garnstudio.com/lang/pl/video.php?id=248&sort=2&thumbnails=on
Pozdrawiam

Najważniejsze, że wszystkie były trafione. Niestety nie zdążyłam dorobić szalików. Ale powstają w ślimaczym tempie.
1 Skarpety dla brata z włóczki Wendy.
( podobno nie daje się skarpet w prezencie, ups)


 2. Podobne dla Teścia


3 Czapa dla Brata z włóczki Tango




 4. Czapka dla Taty z Tango




 5. Otulacz dla Teściowej z Himalaya Everyday Big



 Zdjęcia były robione na szybko. W Wigilie było ponuro, stąd posiłkowałam się światłem sztucznym.

A poniżej misz masz z wigilijnego wieczoru.
A jak było u Was?. Pewnie wkrótce zobaczę na blogach.

Dzień dobry Kochani.
Miałam Wam pokazać coś zupełnie innego, jednak się nie wyrobiłam z czasem, którego ostatnio mi bardzo brakuje. Inną sprawą jest to, że ja bym chciała mieć wszystko na już. Usiąść do maszyny do szycia, bach i zrobić. Niestety, często obmyślam sposób wykonania już w trakcie roboty, bądź to nitka się urwie, a to igła złamie, a to krzywo przeszyję i trzeba wszystko spruć. Niczego nie przyspieszę. Nic bardziej nie wkurza, jak świadomość, że tak, czy siak trzeba zrobić i to najlepiej najszybciej. A materiały patrzyły na mnie i ja na nie, i wiedziałam, że kiedyś będę musiała je przetworzyć w wyrób gotowy.
Tak się w ostateczności stało w tym tygodniu. Wyciągnęłam "zakurzoną" i zapomnianą maszynę i powstała narzuta na łóżko Martyny i poduszki.



Trochę czasu temu, moja babcia dała mi koronkę zrobioną przez nią oraz płótno do uszycia poduszki.
I w końcu, po wielu latach leżenia w szafie wzięłam się do stworzenia poduchy.


A poniżej deska zaadaptowana na stolik do szycia. W trakcie szycia narzuty na łóżko, na biurku nie miałam miejsca i wtedy wymyśliłam takie rozwiązanie.


 Na koniec jeszcze komplet dla Martyny, zrobiony z włóczki Tango.

I to na serio koniec posta. Pozdrawiam Was wszystkich i życzę wiele miłych chwil. 

Witajcie.
W moim domu stale zachodzą zmiany, a to wymaga czasu i poświęcenia. Tym razem sprzedaliśmy stół, zostawiliśmy ogrodowe ( chyba) fotele, które należało odmalować. Jedynie nie mamy ławy. W moim odczuciu powinna być ona ławostołem, w mężowym- coś minimalistycznego. Na razie szukamy.
A fotele z nowym kolorkiem wyglądają teraz bardzo rustykalnie, dlatego ławy poszukamy zapewne na targach staroci.
Podłogi w moim domu są najsłabszym ogniwem i najtrudniej je wymienić, ale myślimy nad tym.
Jednak nie wyobrażam sobie już rozłożystych dywanów. Moje serce skradają chodniczki.
I własnie taki powstał na mojej ramie.


Stanowi on recykling z recyklingu, bo powstał ze szmatek, które już wcześniej wykorzystałam O TU!.
 Zostało jeszcze dużo budulca, a mnie sił nie brakuje, zatem zabieram się za kolejne prace. Napiszę jeszcze, że mojej córce tak spodobało się wyplatanie, że męczy nas o krosno dziecięce, ale duże i droższe dwa razy od ramy.


Jego wymiary, to 58/42 bez frędzli.

Pozdrawiam Was serdecznie.